BOOLSKA.PL

Coraz więcej firm, zamiast zwiększania zatrudnienia, decyduje się na korzystanie z usług kontraktorów, czyli osób prowadzących indywidualne działalności gospodarcze. Ten model współpracy nie cieszy się jednak zbytnią miłością urzędników skarbowych, ze względu na częste nadużycia. Dlaczego urzędy się czepiają?

Jak zwykle, u źródła zaostrzonych przepisów, leżą patologie. W ciągu ostatnich kilku lat nagminne były przypadki łamania przepisów prawa pracy, w których pracodawcy wymuszali na pracownikach zakładanie działalności gospodarczych. Takie “transakcje wiązane”, każdorazowo bazowały na niewiedzy “przedsiębiorców z przymusu” i oznaczały znaczne pogorszenie ich sytuacji finansowej. Przyjrzyjmy się temu bliżej…

Dla uproszczenia, przyjmiemy wynagrodzenie brutto na poziomie przeciętnego wynagrodzenia w II kwartale 2010 roku, czyli 3 197,85 PLN brutto.

Na pierwszy rzut oka pracownik otrzymuje podwyżkę, bo zamiast 2 294,40 PLN “do ręki” dostaje przelew na 3 901,38 PLN za wystawioną fakturę o wartości netto równej dotychczasowej pensji brutto. Prawie dwa razy więcej.  Rewelacja! Gdyby nie fakt, że z tej kwoty trzeba odprowadzić:

- 22 % VAT-u (704,00 PLN),

- składki do ZUS (840,94 PLN),

- 18 % zaliczki na podatek dochodowy (291,23 PLN).

Finalnie, w kieszeni naszego świeżo upieczonego (a raczej ugotowanego) biznesmena zostaje 2 065,68 PLN. Na pierwszy rzut oka to 228,72 PLN mniej niż na etacie, ale…

- w razie choroby, za 30 dni chorobowego otrzyma nie dotychczasowe 2 207,54 PLN, ale 1 303,05 PLN; co więcej – zasiłek zostanie wypłacony dopiero po 180 dniach nieprzerwanego opłacania składek na ZUS,

- w razie nieobecności w pracy z przyczyn innych niż chorobowe, zamiast 109,26 PLN za każdy dzień roboczy urlopu, nie dostanie niczego.

Zakładając, że nasz przedsiębiorca zechce wykorzystać 21 dni urlopu (1 pełny miesiąc) i zdarzy mu się przechorować tylko 2 tygodnie (w tym 10 dni roboczych), w skali roku jego wynagrodzenie z “etatowych” 27 489,37 PLN skurczy się do “czystego zysku” w wymiarze 22 341,18 PLN. Nie licząc oczywiście uszczuplonej o kilka tysięcy złotych podstawy do emerytury.

Warto podkreślić również, że z kasy pracodawcy (zleceniodawcy), zamiast 45 465,75 PLN za wynagrodzenie etatowe, wypłacone zostanie 33 577,43 PLN plus VAT,  który w całości pracodawca odliczy.

Jak widać z powyższego przykładu, zanim zejdziemy z etatu i ulegniemy urokowi samozatrudnienia, zastanówmy się 10 razy, żeby nie zrobić interesu w stylu przysłowiowego stryjka.

Jak zatem przygotować się do bycia kontraktorem? O tym w następnym artykule.

Kwoty w powyższym przykładzie mają charakter szacunkowy i służą wyłącznie pokazaniu ogólnych zależności pomiędzy rozważanymi formami rozliczeń. Uproszczenia przyjęte w przykładzie:
- wynagrodzenie za dzień urlopu – przy 21 dniach roboczych w miesiącu,
- zasiłek chorobowy – przy 30 dniach chorobowego,
- podatek dochodowy liniowy – 19%,
- samozatrudniony nie ma żadnych innych kosztów niż zobowiązania wobec Urzędu Skarbowego i ZUS.

Zdecydowanie TAK! Pod warunkiem, że potrafimy utrzymywać stałą rezerwę środków do końca kwartału.

W trybie kwartalnym możemy rozliczać zarówno podatek dochodowy, jak i podatek VAT i z tego tytułu możemy wykazywać wyłącznie korzyści:

• przez 3 miesiące mamy więcej środków do dyspozycji i możemy je zainwestować; w tak krótkim okresie inwestycja w akcje nie jest zalecana nawet doświadczonym graczom giełdowym, ale możemy pomnożyć o kilka procent nasze środki na zwykłej lokacie,
• w okresie 3 miesięcy mamy większe możliwości poniesienia kosztów, które skutecznie obniżają podstawę do opodatkowania; ma to szczególne znaczenie w przypadku podatku dochodowego, którego nadpłacone zaliczki możemy odzyskać dopiero przy rozliczeniu rocznym
• oszczędzamy czas i kilka złotych, wykonując 2 przelewy na 3 miesiące zamiast 6.

Kwartalne opłacanie podatków niesie jednak ze sobą ryzyko podobne do zarządzania czasem pracy w miejscu zamieszkania. “Zaoszczędzone” w pierwszych dwóch miesiącach środki z niezapłaconego podatku dochodowego i VAT-u mają dziwną właściwość do “rozchodzenia się”, podczas gdy kwota podatków na koniec kwartału może przekroczyć wartość całomiesięcznego przychodu. To boli.

Jeśli więc stać nas na zachowanie elementarnych zasad samokontroli, rozliczajmy się kwartalnie. Czego Fiskus nie widzi, to mu nie żal!

Odpowiedź na to pytanie jest dosyć prosta, choć dla osób stawiających pierwsze kroki we własnym biznesie nie do końca oczywista.

VAT

Podatek od towarów i usług, a w zasadzie podatek od wartości dodanej (ang. Value Added Tax) potocznie zwany VAT-em, to największe obciążenie przedsiębiorstwa. Zdecydowana większość usług i znaczna liczba towarów na rynku “owatowana” jest na poziomie 22 %. Niektóre usługi i towary są zwolnione z VAT-u lub objęte stawkami 0, 3 lub 7 %.

Jedyną zaletą VAT-u jest jego bezpośrednia zależność od wyniku finansowego firmy. Jeśli przychody nie pokrywają wszystkich kosztów, nie płacimy VAT-u.

Składki ZUS

Opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych to nieuchronna konsekwencja prowadzenia działalności gospodarczej. Niezależnie od wyniku finansowego.

Formalnie, poszczególne składki na ZUS stanowią określony procent zadeklarowanej przez przedsiębiorcę podstawy ubezpieczenia. Wysokość minimalnej podstawy ubezpieczenia ogłaszana jest przez ZUS. Realnie, zdecydowana większość przedsiębiorców opłaca składki na ZUS od minimalnej podstawy.

W roku 2010 podstawa składek nie może być niższa niż 1887,60 złotych, więc każdy przedsiębiorca, z wyjątkiem nowozarejestrowanych firm objętych 70-procentową ulgą, musi co miesiąc odprowadzić:

• 559,49 zł na ubezpieczenie społeczne,
• 233,32 zł na ubezpieczenie zdrowotne,
• 46,25 zł na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Podatek dochodowy

Jeśli mamy już opłacony podatek VAT i odprowadzone składki do ZUS, od pozostałej kwoty musimy zapłacić podatek dochodowy.

Jeśli rozliczamy się według skali podatkowej, od początku roku płacimy zaliczki w wymiarze 18 %. Od miesiąca, w którym przekroczymy próg podatkowy, do końca roku opłacamy zaliczki w wysokości 32 %.

Jeśli wybieramy podatek liniowy, przez cały rok, niezależnie od stopnia opłacalności naszego biznesu, opłacamy zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 19 %.

Z oczywistych względów, zdecydowana większość przedsiębiorców wybiera “liniówkę”.

Najprostsza i jednocześnie najbardziej rzetelna odpowiedź na tytułowe pytanie brzmi: naprawdę niewiele.

Opłacalność przede wszystkim

Jeżeli mamy pomysł, w ramach którego przychody będą mogły w sensownym wymiarze przekroczyć poniesione nakłady, warto rozważyć uruchomienie własnego biznesu. W rozważania te warto zaangażować kogoś, kto wie na czym polega prowadzenie działalności gospodarczej, żeby “na sucho” zweryfikować wszelkie “za” i “przeciw”, w szczególności w wymiarze ekonomicznym.

Przykład

Rozważmy najprostszy przypadek jednoosobowej działalności  usługowej, w której nie planujemy ponosić żadnych kosztów.

Jeżeli w ciągu miesiąca wystawimy faktury o łącznej wartości 5 000 złotych, to z tej kwoty zapłacimy:

• podatek VAT: 901,64 złotych,
• składki do ZUS: 839,06 złotych,
• od pozostałej kwoty, zaliczkę na podatek dochodowy: 619,27 złotych.

Finalnie, “w kieszeni” pozostanie nam 2 640,03 złotych. A to kwota znacznie odstająca od wyjściowej “piątki”…

Gdybyśmy nasze obliczenia zaczęli od kwoty 10 000,00 wynik końcowy wyniósłby 5 959,71 złotych. Z kolei rozpoczęcie obliczeń przy kwocie 2 000 pozostawia nam na koniec miesiąca 648,23 złotych.

Nietrudno wykryć regułę, że im więcej zarabiamy, tym proporcjonalnie mniejsze obciążenie stanowią dla nas zobowiązania z tytułu podatków. No i mamy cały czas do dyspozycji “cały arsenał” kosztów. Ale o tym co można, czego nie można,  a czego nie warto “puszczać w koszty”, pozostawmy w rękach biura rachunkowego.

Nie można znać się na wszystkim

Rolą właściciela jest dopilnowanie sprawnego działania biznesu, a zmagania z Fiskusem prowadzić trzeba ramię w ramię z godnym zaufania partnerem. Jeśli masz zatem pewność, że pomysł “wypali”, zajmij się nim, a nam pozostaw wszelkie formalności.

1. W Twoim portfelu pozostaje więcej środków

• Wybierając opodatkowanie w formie liniowej, płacisz zawsze 19 % podatku dochodowego, niezależnie od wysokości osiąganych zarobków
• Oszczędzasz 1/3 z każdego wydatku poniesionego w związku z Twoją aktywnością zawodową (leasing samochodu, zakup komputera, materiałów biurowych itp.) w postaci odliczonego podatku dochodowego i podatku od towarów i usług (VAT)

2. Nie denerwujesz się nieudolnością służby zdrowia

• Odprowadzając składki do ZUS od minimalnej wymaganej podstawy, przy zarobkach powyżej średniej krajowej zaoszczędzasz ponad 1000 złotych miesięcznie
• Za zaoszczędzone pieniądze możesz zapewnić sobie dowolnie wybraną prywatną opiekę medyczną. I jeszcze zostanie na waciki :-)

3. Twój dobry pomysł na działalność profesjonalną może zostać dofinansowany

• Możesz uzyskać 6-krotność średniej krajowej na uruchomienie działalności gospodarczej z Urzędu Pracy (bezrobotni, którzy w ciągu ostatnich 2 lat nie prowadzili działalności gospodarczej)
• Możesz uzyskać nawet 40 000 złotych na rozpoczęcie działalności gospodarczej ze środków działania 6.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki
• Możesz ubiegać się o nawet milionowe dofinansowanie inwestycjiw swoje przedsiębiorstwo z szerokiej gamy Programów Operacyjnych Unii Europejskiej

4. Zajmujesz się wyłącznie ważnymi sprawami

• Nie uczestniczysz w wyścigu szczurów
• Nie musisz przejmować się przełożonymi
• Twoim jedynym przełożonym jest… Klient

Do dzieła! :-)